مشترك 11 / 1040 .
مظهر الانساب . ن . يكى از مآخذ « بياض صغير » بلگرامى ( هف 1 / 510 ) .
مشترك 10 / 78 .
مظهر الانسان : ترجمهى وفيات الاعيان .
متن از ابن خلگان ، احمد اربلى برمكى ( 608 - 681 / 1211 - 1282 م ) ( معجم المطبوعات 1 / 98 ؛ كحاله 2 / 59 ) . ترجمه از يوسف سجزى فرزند احمد فرزند محمد فرزند عثمان فرزند على احمد الشجاع السجزى ، به دستور ابو الفتح سلطان محمود شاه يكم پادشاه گجرات ( 889 - 895 ق ) ، به سال 889 / 1484 م بدان آغاز ( ديباچه ) و در 895 / 1490 م ( پايانه ) به انجام رسانده است .
ترجمهى ديگرى از آن از قاضىزاده عبد الكريم اردبيلى ، براى سلطان سليم خان عثمانى ( 918 - 926 ق ) در دست هست .
( استورى 1168 ؛ فيلم 1 / 51 ؛ مجلس 2 / 318 ؛ بادليان 193 ش 361 ؛ براون ، ذيل 1359 ؛ كمبريج 223 ش 1358 ) . ترجمهى تازهاى از محمد حسن جابرى انصارى ( د 1335 خ ) نيز در دست هست ( اصفهان 1 / 71 ، 72 ) .
آغاز : آرايش ديباچهى مناقب و مآثر سلاطين رفيع مقدار .
مشترك 11 / 793 ؛ استورى ، تذكره 1167 ؛ نفيسى 1 / 255 .
فيلم 1 / 259 ( نسخهى ريو ) ؛ بانكيپور 8 / 719 ؛ بشير حسين ، شيرانى 1 / 84 ؛ ريو 1 / 334 ، 335 ؛ همانجا 2 / 809 « ترجمهى . . . » ؛ مرآت العلوم 1 / 48 .
مظهر بزرگان :
تاريخ . . . ، ن . زندگىنامه و آموزشهاى پيران .
بادليان 5 / 1131 ش 1997 .
مظهر الحق . سيد الحسينى الترمذى .
گزيدهى « مخبر الواصلين » ( هف ) اكبرآبادى ترمذى .
دهلى ، ذاكر حسين 1 / 21 .
مظهر الحق : تحقيق الانساب .
از عبد الرزاق كالياوانى ( كاليانوى ) . « مظهر الحق » نام تاريخى « تحقيق الانساب » است . تبارنامهى افغانان و تيموريان و پيران است . چاپ : هند ، 1292 ق ، سنگى ؛ لكهنو ، 1875 م ، سنگى ، 102 ص .
استورى ، تذكره 1184 نام دوم ، 1182 نام يكم ؛ مشار 1 / 1222 نام دوم همان چاپ .
آصفيه ، هندليست 2 / 1778 نام دوم ؛ اندياآفيس ، چاپى 9 ، ( 309 ) ؛ موزهى بريتانيا ، چاپى 38 « تحقيق الانساب المشهور به اسم تاريخى مظهر الحق » .
مظهر العجايب و مجمع الغرايب .
در كناره نام نگارنده حافظ محمد بصير از مردم ايسكى ، و در انجامه نام او حضرت حافظ بصير آمده . در ديباچه گويد هنگامى كه از بخارا به سمرقند آمديم از بىتجربگى ياران مردم به ما بدگمان شدند ، و فقير را به حلول و اتحاد و تعطيل و تشبيه منسوب كردند . تا در شب پنجشنبه 13 ج 1 / 973 ( 1565 م ) در گوش فقير خوانده شد كه رسالهى « مظهر العجايب و مجمع الغرايب » بر نام متعال فرزند امير على هروى بن سلطان على مرقوم گردان تا زكيه از ركيكه ممتاز گردد . و از اين امير على هروى چند جا به « پسرك من » و از اين گونه ياد مىكند .
در احوال پير و مراد اوست كه در پايان تاريخ مرگ او را 929 / 2 - 1523 م ياد كرده . مرموز و آميخته با حكايتهاى مرموز ، در 1 « مقدمه » و 4