مشترك 3 / 1391 « جواهر البدايع » لنوارى سندى و نام اين كتاب ؛ همانجا 11 / 943 نامش ؛ پاكستان مين 3 / 649 ؛ حديقهى تتوى ، پيشگفتار 10 ؛ تكملهى مقالات 163 .
لطيفة التحقيق . رفيق على حسينى ( د 1124 / 1712 م ) ( - بالا ) كه بايستى همان پشنگى باشد .
در تحقيق زنجيرهى تبار ابو بكر و فرزندان ايشان . مقدمه در نسب حضرت با بركت « حضرت ايشان » فرزند شيخ طيب فرزند شيخ ابراهيم فرزند شيخ ابراهيم فرزند عبد الواجد ( كه 29 تن به ابو بكر مىرسد ) .
با آنچه در بالا آمده سنجيده شود تا روشن شود .
مشترك 11 / 942 ( 2 نسخه ) .
لمحات من نفحات القدس .
محمد عالم صديقى علوى ( 972 - 1041 / 1564 - 1632 م ) از مردم تاشكند .
به اشارت خواجه احمد علوى يسوى ( د 562 / 6 - 1167 م ) در رؤيايى ، به نام شاهنشاه خاقان بن الخاقان ابو الفتح امام قلى محمد بهادر خان ، به نام « لمحات من نفحات القدس » در دو « مقصد » نگاشته است ( ديباچه ) . مقصد يكم در بيان آيات و احاديث بر جواز سنت ذكر جهر ، خوارق عادات و واردات مشايخ سلسلهى شريفهى جهريه ، با سربندهاى « لمحه » و « رشحه » .
مقصد دوم زندگىنامههاست بهويژه عارفان فرارود ، كه با حضرت خضر آغاز مىشود ، سپس خواجه احمد يسوى پيشگفته ، حضرت زنگى اتايازنگى بابا . ( براى كسان - مشترك 11 / 893 ) .
آغاز : حمد و سپاس بىقياس مر خداوندى را كه عارفان درگاه احديت از ادراك كمال او قاصر . . . اما بعد ، يقول العبد . . . محمد العالم الصديقى العلوى .
مشترك 11 / 893 ( 1 نسخه ) ؛ نسخهها 2 / 1345 ( 1 نسخه ) ؛ تذكرهنويسى 743 « لمحات . . . » شيخ عليم ؛ دانش 8 / 1365 خ / 139 .
نشريه 5 / 449 ؛ آكادمى علوم ، زندگىنامه 133 ؛ آكادمى علوم ، چاپى 137 ؛ مدينه 33 ؛ هندوستان 81 « لمعات » .
لمعة الشمس .
شاه محمد تقى همدم برهانپورى ( د 1215 ق ) فرزند ميرزا محمد خانى خان . مثنوىست در حالات شاه نعمت اللّه ولى و چند تن از پيران ، و سفرنامهى او در سفر حج ، و در پايان احوال استاد خود سيد محمد واله حيدرآبادى فرزند مير باقر . آغاز :
حمد محمود است سرلوح كتاب * - حرف حرفش مىنمايد آفتاب .
نسخههاى 4 / 3099 ( 1 نسخه ) ، ذريعه 19 / 275 « مثنوى لمعة » ؛ استورى ، تذكره 1057 بىنام سراينده ؛ تذكرهنويسى 753 بىنام سراينده .
نشريه 9 / 173 « لمعهى لامعه » ؟ ؛ آصفيه ، تفصيلى 2 / 4 ش 50 سوانح .
لمعهى لامعه .
ن . سرگذشت پيران .
نشريه 9 / 173 .
« م »
مآثر الامرا . شهنواز خان ،
عبد الرزاق ملقب به صمصام الدوله شهنواز خان خوافى اورنگآبادى ( 1111 - 1171 / 99 - 1700 - 7 - 1758 م ) . نياكانش از سادات خواف خراسان بوده ، نياى بزرگش