1141 ق / 1729 م ، حماسى ، تاريخى .
مشترك 8 / 1065 ( 1 نسخه ) ؛ نسخهها 4 / 2633 ( 1 نسخه ) ؛ بشير حسين ، شيرانى 1 / 149 « سكندرنامهء جبلى » .
اسكندرنامه . فضل اللّه حروفى نعيمى -
بخش عرفان و - بخش منظومهها .
اسكندرنامه . خاكى ( سروش ) بلخى ( سدهء 10 ق ) .
همان داستان .
نفيسى 1 / 587 .
اسكندرنامه . خسرو دهلوى -
آيينهء سكندرى .
اسكندرنامه . سرورى ،
حسنعلى .
نسخهها 4 / 2633 ؛ فيلمها 1 / 571 ؛ بادليان 1150 ، 12 / 2827 و ينفلد 8 به نقل .
اسكندرنامه . ضميرى اصفهانى ،
كمال الدين حسين ( سده 9 - 10 ق ) ( م 973 ق ) يكى از 6 « مثنوى » اوست .
ذريعه 7 / 260 « خمسهء ضميرى » و 19 / 115 « مثنوى اسكندرنامه » .
اسكندرنامه . طرطوسى -
بخش داستانها .
اسكندرنامه . عبد الكافى -
بخش داستانها .
اسكندرنامه . امير عبد اللّه .
براى يكى از شهزادگان اشترخانى به نام اسكندر سلطان ، تاريخ چنگيز و جانشينان او تاشيبانيان 920 - 927 ق ، است به نثر ، نگارنده مىگويد ترجمهء فارسى « تاريخ غازانى » ست كه به تركى بوده .
نسخهها 6 / 4218 ؛ استورى 1 / 276 ، 372 ؛ تاريخ افغانستان 1 / 7 ؛ برگل روسى 2 / 780 ؛ ازبكستان ، تاشكند ش 154 به نقل .
اسكندرنامه . عبرتى -
بخش داستانها .
اسكندرنامه . سردار محمد عزيز خان .
افغانستان 139 .
اسكندرنامه . كرمانى -
اسكندرنامه .
ناصرى .
اسكندرنامه . كشميرى ،
بدر الدين بن عبد السلام بن ابراهيم حسن . از روزگار عبد اللّه بهادر ( 991 - 1006 ) . در داستان او .
نفيسى 1 / 445 « اسكندرنامه معروف به قصهء ذو القرنين » ؛ انديا آفيس ، چاپى 62 ؛ شعراى كشمير 132 و نام 13 كار ديگر او ؛ گنجبخش 4 / 2123 نامش ؛ بلوشه 3 / 352 .
اسكندرنامه . مقصود لكهنوى ،
مقصود عالم فرزند صدر عالم . ( سدهء 13 ق ) . در قالب مثنوى .
ذريعه 9 / 1091 « ديوان . . . » و نام اين كارش و 19 / 310 « مثنوى . . . » .
اسكندرنامه . روايت منوچهر .
به نثر - بخش داستانها 1 / 275 و - مشترك 11 / 1426 .
اسكندرنامه . ناصرى كرمانى .
روزگار ناصر الدين شاه ( سدهء 13 ق ) . در قالب مثنوى .
آغاز :
دهمين از كيان اسكندر بود * كز هنر از همه فزونتر بود .
مشترك 9 / 1870 سرآغاز ش ؛ نسخهها 4 / 2633 ؛ ذريعه 9 / 1158 « ديوان . . . » و 19 / 116 « مثنوى . . . » .
تهران ، ادبيات ، حكمت 2 / 4 .
اسكندرنامه . مير شاه وليخان .
در همان داستان .
افغانستان 337 .
اسكندرنامه : سكندرنامه .
نظامى گنجوى ، نظام الدين الياسى فرزند يوسف ( م ميان 607 - 615 / 121 - 1218 م ) . پنجمين مثنوى از « پنج گنج » اوست ، در داستان آن مقدونى و ايران ،