وقايع شام عالم
- شاه عالمنامه .
وقايع شجاعى .
ن . تاريخ شاه شجاع الدوله نواب اوده ، نگاشته پيرامون 1193 ق .
استورى ، تاريخ 625 ، 1328 .
وقايع شورش افغانان .
بريج ناته ، خيال ،
Brij Na ? th
« در رويداد شورش افغانان غير مهدوى در حيدرآباد و ظهور محاربات غازيان اسلام با آنان و اخراج آن قوم از سرحد مملكت » رويداد 1237 / 2 - 1821 م . آغاز : چون پيرايش بستان دولت و آرايش چمنستان مملكت منحصر به برانداختن اساس خارين اشرار .
مشترك 10 / 619 ، ( 646 ) ؛ استورى ، تاريخ 759 ، 1332 « وقايع شورش افغانيه ( نسخه لاهور ) ؛ هندوون كاحصه 202 .
خضر نوشاهى 423 ، عبد اللّه 1 / 128 ش 187 .
وقايع شيخ دليل .
جوهر خان . سرگذشت افسانهاى راهزنى بهنام شيخ دليل ملقب به شيخ دلا ، زاده در 1175 / 1762 م ، كشته در 1223 / 1808 م . در 20 داستان . آغاز : آوردهاند كه خداى تعالى بىچون و بىچگون از قدرت خويش .
نسخهها 6 / 4715 ( 1 نسخه ) ؛ موزهء سالار 1 / 239 ش 594 ف .
وقايع عالمشاهى .
كنور پريم كشور فراقى عظيمآبادى دهلوى فرزند كنورآنند كشور فرزند راجه جگل كشور . رويدادهاى يكسالهء روزگار شاه عالم دوم ( 1173 - 1202 ق ) است در 2 دفتر :
1 - از ابتداى ميل به چشم كشيدن احمد شاه تا 11 محرم 1199 ق ، 2 - دوازده ماه مذكور بر سبيل تفصيل به كوشش امتياز على خان عرشى ، رامپور 1949 م چاپ شده . آغاز : حمد و ثناى پادشاهى را سزا كه سلطنت كونين .
مارشال 391 ؛ نوشاهى ، چاپى 1 / 931 .
وقايع عالمگيرى . خيرپورى ،
از روزگار اورنگزيب ( 1068 - 1118 ق ) . كه نام او « خيرپورى » به خامهء نويسنده در پايانه آمده است .
با سربندهاى « مجلس » . آغاز ؟ : چون به خط شب افروز رسيد ، يك ماه اقامت گزيد .
مشترك 10 / 458 ( 1 نسخه ) .
وقايع عالمگيرى . عاقلخان -
ظفرنامهء عالمگيرى : واقعات عالمگيرى .
وقايع عالمگيرى . ن .
( يكى نيستند ) .
مشترك 1 / 619 ( 1 نسخه ) ؛ دهلى ، ذاكر حسين 1 / 24 ؛ نوشاهى ، انجمن 198 .
وقايع عبد القادرخانى
- بخش سفرنامهها 1 / 156 .
وقاع عزم حيدرى .
محمد حيدر - عزم حيدرى .
وقايع غالب جنگ .
از « رفعت » گويا همان رفعت شيروانى ، ميرزا عباس خان فرزند احمد ، نگارندهء و سراينده كه از كارهايش در اين بخش :
باغ چهارچمن ، تاج الاقبال ، تاريخ افاغنه ، تاريخ سرانديب ، تاريخ شرفشاه : تحفهء شرفشاهى ، سراج الاقبال ياد شده است .
مثنوىست رزمى ، در احوال و رويدادهاى دربار راجه غالب جنگ نواب اوده ، كه به خواهش راجه جى لال سنگه بهادر فرزند غالب جنگ ، به روزگار واجد على شاه فرمانرواى اوده ( 1263 - 1272 ق ) و عهد نواب على تقى سروده است .
نام سرابنده تنها « رفعت » آمده ، گمان مىرود