نوشاهى ، چاپى 12 - 913 .
توزك قطبشاهى -
تاريخ بناى حيدرآباد .
توزكنامهء عالمگير .
اورنگزيب ( 1068 - 1118 ق ) ( - تاريخ اورنگزيب )
اتر پرديش 19 .
تهورنامه .
تهور ، مير محمد جعفر ، زنده 1765 م . تاريخ بنگال است .
استورى 717 ؛ بلوشه 1 / 618 .
تيپونامه :
فتحنامهء تيپو سلطان . از غلام حسن خان . فتحنامهء تيپو سلطان ( 1163 - 1212 ق ) است ، نگاشتهء 1198 / 1784 م .
استورى 773 به دو نام بالا ؛ اته 1719 ، 1720 ، 1721 نام يكم .
تيمورنامه
- بخش تاريخ ايران .
تيمورنامهء مفضلى :
تذكرهء شاهان تيموريه . از سيد مفضل خان كه خود را خانزاد محمد شاه ( 1131 - 1161 ق ) ياد مىكند و نگارندهء « تاريخ مفضلى » ( - بخش تاريخ جهان 1 / 590 ) . نام او نادرست در ( عباسى 1 / 478 ) مفضل على خان آمده است . تاريخ تيموريان شبهقاره است ، از بابر ( 937 - 942 ق ) تا فرخسير ( 1124 - 1131 ق ) .
آغاز : حمدله . اما بعد ، چنين گويد بندهى ضعيف نحيف .
بايد بررسى كرد افزون بر سرآغاز با « تاريخ تيمورى » ( هف ) او چه جدايى دارد .
مشترك 10 / 494 به دو نام بالا ؛ نسخهها 6 / 4638 كه نام نگارنده نادرست مفضل عليخان آمده ؛ استورى 517 « تيمورنامهء مفضلى » ؛ تاريخ افغانستان 1 / 53 به دو نام بالا ؛ مارشال 299 نام يكم ؛ ريو 3 / 923 ، 1054 نام يكم ؛ عباسى 1 / 678 نام يكم .
« ج »
جارجنامه .
ملا فيروز پسر كاوس شيروانى زردشتى ، فرمانروايى انگليسها بر هند ، تا 1817 م ، در قالب و شيوهء مثنوى رزمى ، سرودهء 1242 ق .
مشترك 12 / 1208 . نسخهها 6 / 675 ؛ ذريعه 5 / 20 بىنام سراينده ؛ استورى 645 ؛ مشار 2 / 1480 ، 1533 ( 2 چ : بمبئى 1253 ق ، سنگى ؛ بمبئى 1836 م سنگى ، 9 + 71 + 5 ص ) ؛ مشار ، مؤلفين 4 / 878 ( 1 چ ) ؛ مارشال 351 ؛ پاكستان و هند 5 / 30 .
آسياتيك ، سوسايتى ، چاپى 50 ؛ آصفيه ، هندليست 1 / 234 ( 3 نسخه ) ؛ اندياآفيس ، چاپى ( 151 ) ، 453 ؛ اوده ، اسپرنگر 218 ، 402 ؛ مدينه ، عارف حكمت 28 ؛ رهاتسك 97 ( 3 مجلد ) .
جامجم .
سيد احمد خان فرزند مير متقى خان آزاد دهلوى ، معروف به سر سيد احمد خان از دوستداران زبان فارسى ( 1231 - 1315 / 1817 - 1898 م ) . تاريخ كوتاهى است از 34 تن از شاهان تيمورى شبهقاره ، از امير تيمور گوركان ( 771 - 807 ق ) تا بهادر شاه ، كه در 1253 / 1837 م به شاهى رسيده است . در صفر 1255 / 1839 م به انجام رسيده است . با ديباچهاى در زندگى خود و پدران خود . آغاز : از آنجا كه گل زمين ، خير البقاع دهلى ، كه پارهاى از آن وقت كردن نهال دولت شاهجهان پادشاه ثانى .