تاريخ شاه عباس دوم . وحيد قزوينى -
عباسنامه .
تاريخ شاه عباس دوم . ن . بمبئى ،
رهاتسك 88 .
تاريخ شاه عباس دوم . ن . ( 1052 - 1077 ق ) .
فيلمها 2 / 275 .
تاريخ شاه عباس يكم . اسكندر بيگ -
عالم آراى عباسى .
تاريخ شاه عباس يكم . منظوم .
ن . از كودكى شاه عباس يكم ( 996 - 1038 ق ) كه برابر است با روزگار شاه اسماعيل دوم ( 984 - 985 ق ) آغاز مىشود . نسخهء 4769 ملك مؤرخ 1132 ق است و افزودگىهايى دارد و مىرسد به 1138 ق . اين نسخه در نسخهها ( 4 / 2704 ) نادرست به نام تاريخ شاه اسماعيل ( فتوحات شاه . . . ) آمده است . آغاز :
سزاى سر حرف هر تاجدار * - بود آن سر . . .
نسخهها 4 / 2704 « تاريخ شاه اسماعيل :
فتوحات » ، همانجا 6 / 4250 « تاريخ شاه عباس يكم » كه هردو يكى هستند ؛ ملك 2 / 83 « تاريخ شاه اسماعيل دوم » ش 4769 .
تاريخ شاه عباس يكم و شاه صفى .
ن .
شاه عباس يكم ( 996 - 1038 ق ) و شاه صفى ( 1038 - 1052 ق ) تا گشودن شهر ايروان . ن . گويا در 1045 ق . آغاز : اما بدان كه شاه عباس پسر شاه خدابنده است .
نسخهها 6 / 4250 ؛ استورى 1 / 313 ؛ برگل روسى 2 / 886 ش 740 ؛ برلين ، پرچ 447 .
تاريخ شاهرخ .
حافظابرو ، شهاب الدين عبد اللّه خوافى هروى ( 833 / 1430 م ) . تاريخ پادشاهى شاهرخ است تا ع 2 / 819 ق ( نسخهء ملك ) سپس بخشى از « مجمع التواريخ » ( - جهان ) پس از سربند « آغاز كتاب » سربندهاى « ذكر » است : افعال و اخلاق حضرت . . . ، توجه به جانب سمرقند ، جلوس اميرزاده خليل سلطان بر تخت سمرقند ، ياغىگرى سلطان على سبزوارى ، انقياد عراق . . . آخرين سربند : ذكر فرستادن لشكر به جانب كرمان . آغاز :
حمد و سپاس مبدعى را كه به يك اشارت كن ابداع . . . اما بعد ، چنين گويد مؤلف اين تأليف . . .
حافظابرو .
برگل 2 / 502 كه مىگويد تا سال 816 ق / 1413 م را دارد ؛ نسخهها 6 / 4250 ( 2 نسخه ) ؛ مارشال 168 ؛ ملك ش 6 / 4164 ؛ اته 171 .
تاريخ شاه فتح اللّه .
شيرازى ، لارى ، كمال الدين فتح اللّه ( م اصفهان 1098 ق ) فرزند هبة اللّه فرزند عطاء اللّه حسينى سلامىشاهى ، نگارندهء « امامت » ( ذريعه 2 / 231 ) .
ذريعه 3 / 259 .
تاريخ شاه مراد .
ميرزا صادق . تاريخ منظوم ، آسياى ميانه .
استورى 1 / 383 .
تاريخ شاهنشاهى .
خواجه محمد خليل .
( همان : 1189 ) .
آغاز : الحمد للّه و الصلاة على رسوله . . . و آيين سادات تمكين .
بوهار 1 / 56 .
تاريخ شاهنشاهى پهلوى .
امير تهماسبى ، عبد اللّه خان فرزند محمد حسن ( م 1367 خ ) و ديگرى از نوبخت ، حبيب اللّه .