مير سيد على همدانى
مير سيد على پسر سيد شهاب الدين پسر محمد همدانى ملقب به على ثانى يا شاه همدان از عارفان نامى قرن هشتم هجرى است كه بيشتر در هندوستان شهرت يافته است . جامى درباره او چنين نوشته است : « جمع بوده است ميان علوم ظاهرى و باطنى ، وى را در علوم اهل باطن تصنيفات مشهوره است چون كتاب اسرار النقطه ( اليقظه ) و شرح اسماء الله و شرح فصوص الحكم و شرح قصيده خمريه فارضيه و ذخيرة الملوك و غير آن . وى مريد شيخ شرف الدين محمود بن - عبد الله المزدقانى بود اما كسب طريقت پيش صاحب السر بين الاقطاب تقى الدين على دوستى ( سمنانى ) كرد ، و چون شيخ تقى الدين على از دنيا برفت باز رجوع به شيخ شرف الدين محمود كرد و گفت : فرمان چيست ؟ وى توجه كرد و گفت : فرمان آنست كه در اقصاء بلاد عالم بگردى ، سه نوبت ربع مسكون را سير كرد و صحبت هزار و چهار صد ولى را دريافت و چهار صد را در يك مجلس دريافت و سادس ذىالحجه سنه ست و ثمانين و سبعمائة ( 786 ) هجرى بولايت كبر و سواد فوت شد و از آنجا به ختلانش نقل كردند » « 1 » همچنين در رياض العارفين درباره مير سيد على همدانى چنين آمده است : « نسب شريفش به چند واسطه به حضرت امام همام امام زين العابدين ( ع ) منتهى مىشود جناب مير از دوازده سالگى مسلك سلوك شد دست ارادت به شيخ شرف الدين
هامش
( 1 ) - نفحات الانس جامى صفحه 447