شىء سائل موجود امكانى باشد .
و نيز غرض غير حاصل در ذات و حريم كبريائى باشد و اين مقام عالى از علم همانا عنايت است و فعل و آثار او همانا حكمت است حق سبحانه حق بجميع جهات است هرگز در فعل و فيوضات خود كه عوالم را فرا گرفته نتيجه و غرض و فائدهاى ندارد و بدون قصد زايد عارض و نيز بدون نظر بصلاح خود عالم امكان را از پرتو افاضات خود بهرهمند فرمود و جز ذات قدس ربوبى فاعل و غرض از بسط عوالم تا ابد نخواهد بود .
زيرا غرض از فعل كسب كمال است و حق سبحانه غنى بالذات است زيرا علم او بذات قدس خود سبب علم بلوازم و خيرات و افاضات او در عالم امكان است و ظهور اراده و مشيت قاهره است و سببيت و لميّتى جز حريم قدس ربوبى نخواهد بود كه از حريم كبريائى او فيوضات بطور ابد عوالم را فرا گرفته و بهرمند نمايد حق سبحانه فاعل بالعناية است به اين معنى كه علم بفعل خود دارد و از حريم كبريائى صادر مىشود بدون اراده زائد بر ذات قدس ربوبى هم چنان كه حق سبحانه وجود بالذات است همچنين علم و قدرت و حيات و اراده بالذات است نه بطور صفت كه زائد بر ذات باشد بالاخره همه صفات و كمالات وجودى او عين ذات نه بطور قائم به غير و ذات است كه محذورات بسيارى بر آن مترتب خواهد بود و الحمد للَّه زنة عرشه
درخشان پرتوى از اصول كافى ( فارسى ) — صفحة 362
مساهمون: محمد حسينى همدانى نجفى
ص٣٦٢