صفات متقابل بسيط عين ذات است
از نظر اينكه ذات قدس كبريائى واحد بسيط نهايت بساطت است صفات كامله كبريائى نيز كه از شئون وجودى است همه واحد و عين ذات كبريائى است و كثرت صفات وجودى هرگز سبب كثرت و يا اختلاف جهت و يا تعدد حيثيت نخواهد بود .
و صفات متقابله مانند صفات لطف و قهر و رحمت و غضب و مانند صفات اوليت و آخريت با اينكه متقابل و متضادند مع ذلك همه آنها عين بسيط كبريائى است و هرگز اختلاف جهت و حيثيت نخواهند شد بلكه جهت ظاهر او عين جهت باطن او است از نظر اينكه غايت ظهور او بر اشياء سبب غايت بطون و خفاء او شده است .
و همچنين صفت اوليت او عين آخريت او است و جهت رحمت و سعه رحمت او عين غضب و لازم آنست و جهت لطف او عين قهر او است و سبب اعزاز و معز اوليا عين ذات كبريائى است زيرا اعزاز اولياء و اهل ايمان توجه نعمت بخصوص اهل ايمان است و لازم آنست كه توجه نفرمايد به بيگانگان و از بذل نعمت به آنان امتناع فرمايد همان معناى عدم توجه به بيگانگان و آنان را بخودشان واگذاردن و همين معناى مذلت و خوارى است كه اولين لحظه واگذارى حق تعالى بيگانه را