و نظامى كه بشر در اين جهان براى خود برگزيند عبارت از سعادت و نيكبختى و حيات حقيقى هميشگى و فضيلت ذاتى و روحى و روانى است كه هر لحظه به اختيار پايه آن بناء مىگذارد و يا ضد آن عبارت از خودخواهى و تيره بختى و شقاوت و رذالت ذاتى و خلقى است و در عوالم ديگر به صورت بعد از رحمت و شعلههاى آتشين عناد با ساحت كبريائى ظهور خواهد نمود .
هم چنان كه حقيقت سعادت و ايمان و رابطه با ساحت ربوبى در عوالم ديگر به صورت سرور و قرب رحمت جوار كبريائى و رضوان و نعمتهاى معنوى و مادى و بالاخره نيروى قدرت و اراده بطور اطلاق كه ظهورى از قدرت قاهره كبريائى است نصيب آنان خواهد بود و در نتيجه اهل سعادت و فضيلت در عوالم ديگر خير محض و مسطوره نازلى از صفات قدس ربوبى خواهند بود .
نتيجه تقدير و نظام خاصى كه در باره هر يك از افراد بشر اتخاذ شده همين است كه بشر در دو صف قرار خواهند گرفت گروهى از سعداء كه مرتبه سعادت آنان متفاوت و زياده بر تصور خواهد بود از نظر اينكه سعادت بشر اكتسابى است بر اساس سعى و تقديرى است كه خود پايه آن را نهاده و ساحت كبريائى نيز همان را كه هر فردى براى خود خواسته همان را از ازل تنفيذ فرموده است و ارواح قدسية رسول صادع صلّى اللَّه عليه و آله و اوصياء طاهرين عليهم السّلام كه قدس و طهارت ذاتى آنها است محور سعادت و كتاب تقدير هستند .
و گروه بىشمارى از جوامع بشرى كه بيگانه از فضيلت هستند جز خود خواهى و هوىپرستى مرام و مقصدى در زندگى ندارند و مدت فرصت و زندگى خود را بدين منوال سپرى نموده و در غفلت از مسير و از آينده خود بسر بردهاند هرگز بهرهاى از كمال وجودى و فضيلت كسب ننموده سهل است با فضيلت و كمال نيز مخالف بوده شقاوت ذاتى و رذالت خلقى كسب نمودهاند و رابطه
درخشان پرتوى از اصول كافى ( فارسى ) — صفحة 213
مساهمون: محمد حسينى همدانى نجفى
ص٢١٣