در خطبه غديريه و مقامات ديگر شخص على بن ابى طالب عليه السّلام پس از رحلت مقام رسالت مورد اعطاء منصب وصايت و ولايت مطلقه نور حريم قدس ربوبى شده است .
همچنين حضرت امام حسن و امام حسين عليهما السّلام بهر دو آنان بشخصهما اعطاء منصب ولايت مطلقه و وصايت شده است و اكتفاء باخبار رسول صلى اللَّه عليه و آله و خطبههاى او نشده است زيرا اخبار بر حسب آيه كريمه
بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ
- مائده 67 به منظور اعلام از حريم كبريائى بجامعه اسلامى و تعيين و تشخيص است به مباشرت و اعلام رسول صادع كه حجت بر عموم مسلمانان و غير مسلمانان از هر لحاظ تمام باشد و حقيقت منصب وصايت و ولايت مطلقه فقط در اثر جعل منصب از حريم قدس ربوبى صورت خواهد گرفت و نيز اعلام به شخص وصى و بطور حتم بر حسب آيه كريمه منصب وصايت از رسول صلى اللَّه عليه و آله و ولايت مطلقه بهر يك از اوصياء طاهرين عليهم السّلام از طريق الهامات و روابط غيبى اعلام شده است .
بر حسب آيه كريمه
وَ أَخَذْنا مِنْهُمْ مِيثاقاً غَلِيظاً
تصريح به آنست كه هر يك از مناسب الهى مانند رسالت و نبوت و وصايت ميثاق و عهد الهى است كه ساحت قدس ربوبى با رسولان و پيامبران و اوصياء و صاحبان مناصب الهى منعقد شده است و بديهى است عهد و پيمان و ميثاق رابطه ميان دو طرف است بدون وساطت ثالث يعنى ساحت قدس ربوبى از طرفى و شخص رسول و يا پيامبر و يا وصى از طرف ديگر هم چنان كه آيه كريمه
لا يَنالُ عَهْدِي الظَّالِمِينَ
تصريح نموده باينكه عهد امامت و هر يك از مناصب الهى عهد و پيمانى است كه از دو طرف عهد تحقق مىپذيرد و ثالث هيچ گونه عضويت و دخالت نخواهد داشت بر اين اساس منصب امامت و ولايت مطلقه هر يك از اوصياء طاهرين عليهم السّلام عهدى است كه از ساحت قدس ربوبى با هر يك از اوصياء تحقق پذيرفته است بدون وساطت ثالث