انسان در عين حال كه واجد نيروى داورى و قضاوت است در باره عمل خود ميتواند قضاوت نمايد و در صورت نفع و سود بدان اقدام نمايد و در صورت ضرر و زيان از آن امتناع ورزد و با اين حال قدرت و اختيار او توأم با اختيار است زيرا نيروى اختيار و همچنين صفت اراده در او بوديعت نهاده شده و محكوم آن خواهد بود و در عين حال كه مجبور است واجد نيروى اراده است ميتواند بميل و رغبت بخواسته خود اقدام نمايد بالاخره اختيار او توأم با اجبار است همچنانكه اجبار او آميخته و توأم با اختيار خواهد بود .
( و الحمد للَّه زنة عرشه )
درخشان پرتوى از اصول كافى ( فارسى ) — صفحه 442
پدیدآورندگان: محمد حسينى همدانى نجفى
ص۴۴۲