اوصياء عليهم السّلام مىباشد .
و در روايت نامبرده امام ابو جعفر عليه السّلام فرمود
( و لكنه خلطنا بنفسه فجعل ظلمنا ظلمه )
از نظر كمال فناء رسول صلّى اللَّه عليه و آله و اوصياء عليهم السّلام و محو آثار و بقاء آنان بساحت ربوبى و انطماس نور آنان بنور قاهره كبريائى و نيز از نظر فناء في اللَّه كه سيرت رسول صادع صلّى اللَّه عليه و آله و اوصياء عليهم السّلام است ولايت حقيقى و ذاتى ساحت ربوبى را بر مردم تعميم داده آن را ولايت رسول صلّى اللَّه عليه و آله و اوصياء عليهم السّلام معرفى نموده و طاعت آنان را طاعت ربوبى و عصيان و تمرد آنان را تمرد از اوامر ساحت كبريائى اعلام فرموده است .
و در آيه
وَ الَّذِينَ آمَنُوا
را عطف برسول صلّى اللَّه عليه و آله نموده و ولايت ذاتى مقام ربوبى را تعميم و عموميت داده و اوصياء طاهرين عليهم السّلام را شامل و فرا گرفته است و شركت و توسعه ولايت الهى كه رسول صلّى اللَّه عليه و آله و اوصياء او را شامل و فرا گرفته دليل قاطع است باينكه اوصياء طاهرين نيز واجد مقام ولايت كبراى داعى به حق هستند و آنان نيز از نظر سبقت وجودى و اقرار بايمان و عبوديت در عالم الست افراد خاص اوصياء رسول صلّى اللَّه عليه و آله را مانند رسول صلّى اللَّه عليه و آله مورد فضل مخصوص قرار داده ولايت حقيقى و ذاتى خود را براى رسول صلّى اللَّه عليه و آله و اوصياء طاهرين عليهم السّلام تسريه داده و از جانب حق تعالى آنان را داعى به حق و ناظر بر مكتب قرآن اعلام فرموده است .
ايمان باصول توحيد داراى مراتب بيشمار و از جمله آن ايمان اكتسابى است و ايمان حقيقى و ذاتى عبارت از ايمان وجودى و سبقت در اقرار بوحدانيت مقام كبريائى در عالم ذر بوده و نور الهى و موهوبى و از مقوله ايمان حقيقى رسولان است و نمونه و مسطوره آن در باره عيسى مسيح عليه السّلام حق تعالى بمردم جهان ارائه داده است .
بدلائل لفظى و سياقى كه اشاره مىشود مراد از موصول جمله
وَ الَّذِينَ آمَنُوا
در آيه كريمه
إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا
مراد افراد مخصوص اوصياء