نظر به همين نكته دارد كه ساحت كبريائى وجود او حقيقى ثابت و قائم بذات و غير قابل تحول است ولى همه موجودات وجود آنها بطور عاريتى و تجدد امثال و بالاخره فناء و زوال پذير است .
بالاخره ساحت كبريائى علم و احاطه به همه لوازم و تشخصات موجودات جهان كه بهرهاى از وجود دارند از ازل داشته و تا ابد خواهد داشت و موجودات زمانى بطور جمعى منطوى در سعه بىنهايت ازل خواهند بود .
صفت رب صفت فعل و ربوبيت و تدبير ساحت كبريائى است كه عوالم امكانى را تدبير مىنمايد و هر لحظه فيض وجود از كبريائى او منبعث مىشود و ذرات موجودات و عوالم را فرا ميگيرد و نظر باينكه ذات كبريائى موجود بحت و قائم بذات است معرض قرار نخواهد گرفت زيرا عروض و حركت در اثر تركيب از قوه اوست اين نقص امكانى است و ساحت كبريائى منزه از نقص است .
( و الحمد للَّه زنة عرشه )
درخشان پرتوى از اصول كافى ( فارسى ) — صفحة 232
مساهمون: محمد حسينى همدانى نجفى
ص٢٣٢