روايات
الحديث الرابع
على بن ابراهيم عن ابيه عن ابن ابى عمير عن عمر بن اذينة عن ابى عبد اللَّه عليه السلام قال خلق اللَّه المشيئة بنفسها ثم خلق الاشياء بالمشيئة .
شرح
راوى از امام صادق عليه السّلام نقل نموده كه فرمود ساحت كبريائى مشيت را آفريد و آنگاه موجودات و اشياء را توسط مشيت آفريد بديهى است كه مشيت از مادة شىء گرفته شده به معناى خواسته شده و اسم مصدر است و آنچه در نظام جهان خواسته شده همانا وجود و هستى و گسترش آنست زيرا سراسر نظام بر اساس وجود است .
بدين جهت مشيت و اراده ساحت كبريائى همانا وجود اطلاقى است و عبارت از كن و كلمة ايجاد است نه بلفظ بلكه تحقق و بوده باش خطاب تكوينى كه بالذات در خارج تحقق مىيابد بدون واسطه امرى و ساير اشياء و موجودات بىنهايت جهان در اثر وجود پديد ميايند .
خلاصه موجوديت ماهيات به آن نيست كه بلا واسطه وجود صفت ماهيت باشد بلكه سبب مىشود كه ماهيت از آن انتزاع و فهميده شود يعنى آن چه در خارج