قوله ( ع ) : و لا تخاصموا الناس لدينكم فان المخاصمة ممرضة للقلب ان اللَّه و تعالى قال لنبيه
إِنَّكَ لا تَهْدِي مَنْ أَحْبَبْتَ وَ لكِنَّ اللَّهَ يَهْدِي مَنْ يَشاءُ
:
مبنى بر نهى از مخاصمه با مردم در باره دين است كه اين رويه مردم متعصب است كه غرضى جز پيشرفت اغراض فاسد و غلبه بر حق و نيل بخواستههاى نفسانى و هوى و هوس خود ندارند .
اين گروه وصاياى و نصايح رسول صلّى اللَّه عليه و آله را فراموش نموده كه مبنى بر تزكيه نفوس و اينكه نقار و كدورت را از ميان افراد مسلمان زايل بنمايند و يگانه طريقه نجات نفوس آنان از عقوبتهاى خوددارى از عيب گوئى نسبت به ديگران است و در نتيجه سبب مىشود كه جامعه اسلامى متفرق شده حزبهاى چندى تشكيل دهند و هر يك عليه حزب ديگر قيام نمايند و شعله عناد و دشمنى در ميان آنان بظهور خواهد رسيد بالاخره مخاصمت سبب بيمارى قلب و تفرق و تشتت جامعه اسلامى خواهد شد و عداوت و دشمنى ميان جامعه ظهور خواهد نمود و بزرگترين خطرى كه جامعه اسلامى را تهديد مينمايد اختلاف و عداوت احزاب و گروهها است كه سبب زوال قدرت و انقراض اجتماعات اسلامى خواهد گشت و از طرفى بيگانگان فرصت را مغتنم شمرند و در مقام تجاوز بر حقوق و اموال و كشور آنان خواهند برآمد .
و نظر باينكه هدايت حقيقى از موهبتهاى الهى است و روح و نورانيتى است كه آفريدگار بر قلب مردم شايسته خواهد افاضه فرمود از اين نظر آن را از مقام رسالت صلّى اللَّه عليه و آله سلب فرموده مبنى بر اينكه وظيفه مقام رسالت تبليغ و تذكر و راهنمائى است بدون اينكه در دعوت به حق اصالت داشته باشد فقط رسول صلّى اللَّه عليه و آله به ظاهر دعوت به حق مىنمايد و بديهى است دعوت به حق در مورد قابل و شايسته تأثير خواهد داشت و قابليت ذاتى موهبتى است كه ساحت كبريائى بر قلب مردم صالح و نورانيتى است