شرح راوى از امام صادق عليه السّلام سؤال مىنمايد آيا پروردگار در مردم نيروئى نهاده كه خود آفريدگار و صفات كامله او را درك نمايند و بفهمند فرمود نه راوى سؤال نمود آيا با اين حال مردم وظيفه دارند كه آفريدگار را بشناسند و بسپاس او قيام نمايند امام فرمود نه .
ساحت آفريدگار بايد بيان كند و ذات كبريائى خود را بمردم بشناساند پروردگار كسى را مسئول نداند و مؤاخذه نفرمايد مگر به قدر وسع و اندازه ادراك او كه نصيب او فرموده است و هرگز قومى را بضلالت و گمرهى نيفكند جز پس از اينكه راه تقوى و وظيفه عبوديت را براى آنان بيان نموده باشد و آنچه وسيله رضايت و خشنودى آفريدگار باشد بهر يك از آنان اعلام و همچنين آنچه سبب غضب ساحت كبريائى باشد بيان نموده باشد .
بر حسب آيه (
الَّذِي أَعْطى كُلَّ شَيْءٍ خَلْقَهُ ثُمَّ هَدى
) بيان آنست كه هر موجودى را كه ساحت كبريائى بيافريند به منظور اينكه آن را بسوى كمال و غرضى كه از آن در نظر است رهبرى ميفرمايد و بشر كه اشرف از سلسله موجودات است و غرض از نظام خلقت بطريق اولى غرض از آفرينش آنست كه او را رهبرى فرمايد و وسائل سير بسوى كمال او را فراهم آورد و طريقه سعادت هميشگى او را بوى اعلام نمايد و وسائل سير و سلوك او را در دسترس او گذارد و نظر باينكه زندگى بشر