4 امر و نهى بر چه دلالت دارند
اكثر اصوليين متقدّم گفتهاند :
امر به چيزى ، هرگاه بدون قرينه باشد ، براى وجوب وضع شده و بر وجوب ، دلالت دارد و نهى از چيزى براى حرمت وضع شده و بر حرمت دلالت دارد .
اصوليين امروز گويند :
امر شارع ، براى مطلق طلب يا نسبت طلبى وضع شده و ظهور در وجوب دارد و نهى ظهور در حرمت دارد و وجوب و حرمت معنى حقيقى آنهانيست .
فيض گويد : « 1 »
در كلام اهل بيت عليهم السلام امر به چيزى دلالت دارد بر اعم از واجب و استحباب ، يعنى اوامرى كه در احاديث آمدهاند گاه وجوب از آنها استفاده مىشود و گاه استحباب و شايد مراد فيض آن است كه امر مشترك لفظى است ميان وجوب و استحباب و نهى از چيزى اعم است از تحريم و تنزيه يعنى نهىگاه تحريمى است و حرمت از آن استفاده مىشود و گاه تنزيهى است و كراهت اصطلاحى از آن استفاده مىشود .
پاورقی
( 1 ) الوافى ، چاپ مكتبهء آيت اللَّه مرعشى ، ج 1 ، ص 16 .