[ 43 ] دهر آشوب
( فارسى )
شامل پنج قصيدهء ميميّه ، داليّه ، رائيّه و دو نونيّه است . فيض در آغاز آن را شهر آشوب و در پايان نسخه دهر آشوب مىخواند . اين اشعار براى شناخت افكار و اوضاع اجتماعى عصر مؤلّف قابل اعتناست . نيز - گلزار قدس .
يكم [ 104 ] ؛ دوم [ 80 ] ؛ فوائد 636 ؛ الذريعه 16 / 23 .
آغاز / ايّها المدّعون للاسلام / ايّها العابدون للاصنام
انجام / ختم كردم سخن دهر آشوب / به تمنّاى ظهور شه دين
ن . خ
نستعليق ، 1091 ، تملّك فخرالدّين نصيرى ، - مقدمهء المحجّة البيضاء ، محمّد مشكوة ، 35 / 2 .
[ 44 ] ذريعة الضِّراعة
( عربى )
مؤلّف معتقد است كه بهترين لذّات روحانى بعد از علم ، و نيكوترين تفريحات عقلانى بعد از معرفت خداوند ، مناجات با پروردگار با قلب خاضع و خاشع همراه با حضور و مشاهده است . لذا بر آن مىشود كه در اين اثر مجموعهء مناجات متعدد را گردآورى نمايد . نخست به ذكر مناجات مندرج در صحيفهء سجّاديه و ملحقات مىپردازد . آن گاه پانزده مناجات كه اصحاب از ائمه طاهرين نقل نمودهاند ، آورده است .
در ضمن او براى هر يك از اين ادعيه ، عنوانى بر مىگزيند مانند " مناجاة المفتقرين ، المكروبين و . . . " و در هامش كتاب مآخذ دعا را ذكر مىكند .
بنا به تصريح مؤلّف ، كتاب در بين سالهاى 1060 - 1050 فراهم آمده است .