عِنْدَهُ » « 1 » ؛ يعنى نيست چيزى كه فاضلتر باشد نزد حقتعالى از آنكه از او سؤال كنند و بطلبند آنچه نزد اوست ، و نيست كسى كه حقتعالى او را بيشتر دشمن داشته باشد از كسى كه استكبار كند از بندگى او و نطلبند از او آنچه نزد اوست .
ثواب قرائت قرآن
در حديث آمده : « مَنْ قَرَأَ الْقُرْآنَ قَائِماً فِي صَلَاتِهِ كَتَبَ اللَّهُ لَهُ بِكُلِّ حَرْفٍ مِائَةَ حَسَنَةٍ ، وَ مَنْ قَرَأَ فِي صَلَاتِهِ جَالِساً كَتَبَ اللَّهُ لَهُ بِكُلِّ حَرْفٍ خَمْسِينَ حَسَنَةً ، وَ مَنْ قَرَأَ فِي غَيْرِ صَلَاتِهِ كَتَبَ اللَّهُ لَهُ بِكُلِّ حَرْفٍ عَشْرَ حَسَنَاتٍ » « 2 » ؛ يعنى هر كه بخواند قرآن را ايستاده در نماز ، بنويسد حقتعالى براى او به هر حرفى صد حسنه ، و هر كه بخواند در نماز نشسته ، بنويسد حق - سبحانه - براى او به هر حرفى پنجاه حسنه ، و هر كه بخواند در غير نماز ، بنويسد حق - سبحانه - براى او به هر حرفى ده حسنه . و اقلّ آنچه از قرآن خوانده شود در شبانه روز ، پنجاه آيه است كه به تأمّل و تدبّر و خضوع باشد .
ثواب سجود
در حديث آمده : « مَنْ سَجَدَ سَجْدَةً حُطَّ عَنْهُ بِهَا خَطِيئَةٌ وَ رُفِعَ لَهُ دَرَجَةٌ » « 3 » ؛ يعنى هر كه خداى را سجده كند ، گناهى از او محو شود و درجهاى به جهت او بلند شود .
و در حديث ديگر آمده : « أَيُّمَا مُؤْمِنٍ سَجَدَ لِلَّهِ سَجْدَةً لِشُكْرِ نِعْمَةٍ مِنْ
هامش
( 1 ) . كافى ، ج 2 ، ص 466 ، ح 2 ؛ وسائلالشيعه ، ج 7 ، ص 30 ، ح 8626 .
( 2 ) . ثوابالأعمال ، ص 101 ؛ بحارالأنوار ، ج 89 ، ص 200 ، ح 16 .
( 3 ) . ثوابالأعمال ، ص 34 ؛ بحارالأنوار ، ج 82 ، ص 163 ، ح 8 .