در مباحث گذشته بيان شد كه قرآن كريم يك بار نزول جمعى و دفعى داشته ، كه در ماه مبارك رمضان و شب قدر صورت گرفته است . و يك بار نزول تدريجى و متناوب داشته است . آنجا كه نزول دفعى و جمعى بوده است يقيناً تمامى آيات و سُوَر به شكل مدوّن و مشخص نازل شده است نه پراكنده . از اينرو خدا مىفرمايد ما قرآن را نازل كرديم و نفرمود . ما آيه يا سوره‌هائى را به او نازل كرديم . انَّا انْزَلْناهُ فى لَيْلَةِ الْقَدْرِ « 1 » ما قرآن را در شب قدر نازل كرديم . در جاى ديگر مىفرمايد : وَ لاتُحَرِّكْ بِهِ لِسانَكَ لِتَجْعَلَ بِهِ انَّ عَلَيْنا جَمْعَهُ وَ قُرءانَهُ فَاذا قَرَاْنَهُ فَاتَّبِعْ قُرْانَهُ ثُمَّ انَّ عَلَيْنا بَيانَهُ « 2 » و زبانت را از روى عجله در بيان آيات به حركت در مياور . يقيناً جمع و قرائت قرآن به عهده ما هست . پس هرگاه ما آن را بر تو قرائت كرديم تو از آن پيروى نما . پس يقين بدان كه بيان قرآن نيز برعهده ما مىباشد . آيات فوق بيانگر اين نكته است كه كيفيت تأليف و تدوين و ترتيل آيات قرآن توسط خداوند سبحان صورت گرفته و پيامبراكرم صلي الله عليه و سلم مأمور پيروى از امر الهى بوده است .