قرآن كريم آمده و به يك كلام :
فِيها ما تَشْتَهِيهِ الْأَنْفُسُ وَ تَلَذُّ الْأَعْيُنُ
« 1 »
در بهشت همه آن چيزهائى كه انسان آنها را دوست دارد و چشمانش از آن لذت مىبرد ، موجود است .
اينهمه نعمت و لذت و خوشى مخصوص كسانى است كه ايمان به خدا و عمل صالح داشته باشند و از فرامين الهى كه توسط انبياء او ابلاغ شده است ، اطاعت كرده باشند .
در مقابل اين نعمتها و لذتها و بهشت جاويدان ، جهنم سوزان و عذابهاى دردناك و شكنجههاى خوردكننده است كه در قيامت نصيب كافران و منافقان و كسانى خواهد بود كه سخن انبياء را بيهوده انگاشتهاند و از دستورات خداوند سرپيچى كردهاند .
آياتى كه درباره جهنم و عذابهاى اخروى در قرآن آمده بسيار است به عنوان نمونه به چند مورد توجه فرمائيد :
وَ اسْتَفْتَحُوا وَ خابَ كُلُّ جَبَّارٍ عَنِيدٍ مِنْ وَرائِهِ جَهَنَّمُ وَ يُسْقى مِنْ ماءٍ صَدِيدٍ يَتَجَرَّعُهُ وَ لا يَكادُ يُسِيغُهُ وَ يَأْتِيهِ الْمَوْتُ مِنْ كُلِّ مَكانٍ وَ ما هُوَ بِمَيِّتٍ وَ مِنْ وَرائِهِ عَذابٌ غَلِيظٌ
« 2 »
و طلب پيروزى كردند و هر گردنكش عنودى نااميد شد . پشت سر او دوزخ است و از آب چرك خونآلود نوشانيده شود آن را جرعهجرعه مىنوشد و گواراى او نيست و مرگ از هر سو بهطرف او مىآيد در حالى كه او مرده نيست و از پشت سر او عذابى غليظ است .
هامش
( 1 ) - سوره زخرف ، آيه 71 .
( 2 ) - سوره ابراهيم ، آيات 15 - 17 .