أَ فَمَنْ يَمْشِي مُكِبًّا عَلى وَجْهِهِ أَهْدى أَمَّنْ يَمْشِي سَوِيًّا عَلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ
« 1 »
آيا كسى كه افتاده بر روى خويش راه مىرود هدايت يافتهتر است يا آن كسى كه بر صراط مستقيم راه مىرود ؟
اين هم يك نوع مثل مقابلهاى است هرچند كه در آن از لفظ مثل و يا كاف تشبيه استفاده نشده در اينجا حال دو نفر باهم مقايسه مىشود كسى كه به صورت افتاده و بى آنكه راه را درست ببيند راه مىرود و كسى كه بر صراط مستقيم است و درست راه مىرود معلوم است كه دومى هدايت يافتهتر است .
* * * اين بود مثلهايى كه در قرآن كريم زده شده و در آنها مطالب عقلى كه شايد براى بعضىها قابل فهم و درك نباشد ، در قالب مثلهائى از محسوسات بيان شده تا آن مطالب مهم در دسترس همه قرار بگيرد و با انديشيدن در مضمون مثل پى به مطالب عاليهاى كه در پشت سر آن مثل است ببرند و از آن اخذ توشه كنند . در واقع اين مثلها انگيزهايست براى متفكران كه درست بينديشند و درست نتيجهگيرى كنند .
هامش
( 1 ) - سوره ملك ، آيه 22 .