تو را اجابت مينمايم ) .
لبّيك تثنيه و مفعول مطلق و به معناى إنّي أقبل على أمرك مىباشد يعنى خداوندا براى انجام فرمانت با اخلاص اقبال كرده برپا ايستادهام .
لبّيك تثنيهء لفظى است و تنها براى استفادهء عدد 2 نيامده بلكه دلالت بر فرمانبرى مكرّر دارد .
سعديك تثنيه است يعنى أسعدك إسعادا بعد إسعاد ( بارالها فرمان تو را بطور مكرّر اقبال و اجابت ميكنم ) .
21 - مستحب است پس از خواندن يا شنيدن آيهء :
فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ
( پس كداميك از نعمتهاى پروردگار خود را تكذيب ميكنيد - سورهء الرّحمن ) گفته شود : لا بشيء من الائك ربّ أكذّب ( پروردگارا هيچيك از نعمتهاى تو را تكذيب نميكنم ) .
22 - خنديدن هنگام قرائت قرآن مجيد مكروه است .
23 - در حين خواندن قرآن كريم ، قطع قرائت براى سخن گفتن با ديگران بدون ضرورت مكروه است .
24 - اخذ اجرت براى نوشتن قرآن و همچنين خريد و فروش آن را بعضى از فقها مكروه و برخى بلا مانع دانند .
25 - در قبال قرائت قرآن شريف نبايد نظر مادّى داشت چه ، اجرت گرفتن براى خواندن كتاب خدا مذموم و ناپسند است و تأمين معيشت نيز از راه خواندن قرآن مجيد مكروه مىباشد .
26 - سزاوار است در مجالس تلاوت قرآن مقدس رعايت تقدم دانشمندان و نوبت خوانندگان بشود و مجلس قرائت به قدر امكان توسعه يابد و سعى شود كه تشكيل جلسه و اجتماع ، براى قرآن دانى باشد و تنها به خواندن قرآن اكتفا نگردد و خواندن آن در درجهء دوم قرار گيرد .