استعاذه
مستحب است پيش از تلاوت قرآن مجيد استعاذه نمود يعنى بپروردگار جهانيان پناه برد تا از وسوسهها و از خطا و اشتباه محفوظ ماند چنان كه در آيهء 98 سورهء نحل ميفرمايد :
فَإِذا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطانِ الرَّجِيمِ
( هنگاميكه ارادهء خواندن قرآن نمائى از شيطان مطرود به خدا پناه جوى ) .
از اين دشمن مشو غافل كه ناگاه * كمين بگشايد آيد بر سر راه
بدامش افتى و بدنام گردى * چه بدنامى كه دشمن كام گردى
خداوند حكيم در قرآن حميد آگهى ميدهد كه ابليس پر تلبيس و اين دشمن گمراه كنندهء بشر در كمين فرزندان آدم مىباشد تا آنان را از پرتو انوار رحمت الهى و لذت مناجات با حضرت بارى و تلاوت قرآن كريم محروم سازد .
دام سخت است مگر يار شود لطف خدا * ورنه آدم نبرد صرفه ز شيطان رجيم
« حافظ » استعاذه در حقيقت پناه بردن به خداوند قادر توانا براى دفع جميع شرور و آفات و غشوات « 1 » نفس امّاره و ابليس است كه جز بعلم و حال و عمل حاصل نشود .
نفس از درون و ديو ز بيرون زند بهم * از مكر آن دو رهزن پر حيله چون كنم
استعاذه امتثال امر حضرت دادار و شعار قرائت قرآن است و بهتر جهر و بلند خواندن آن مىباشد تا شنوندگان ساكت شده بآيات الهى توجه پيدا كنند ( مانند بلند گفتن تلبيه در حال احرام و تكبيرات عيد فطر و قربان ) .
اهل معنى سبب مقدم داشتن استعاذه را بر بسمله و خواندن قرآن ، تخليهء
هامش
( 1 ) - پردهها .