9 - صاد مانند :
يَنْصُرُ
-
مِنْ صَلْصالٍ
-
رِيحاً صَرْصَراً
10 - ضاد مانند :
مَنْضُودٍ
-
مَنْ ضَلَّ
-
مُسْفِرَةٌ ضاحِكَةٌ
11 - طاء مانند :
وَ انْطَلَقَ
-
مِنْ طِينٍ
-
صَعِيداً طَيِّباً
12 - ظاء مانند :
انْظُرْ
-
إِنْ ظَنَّا
-
ظِلًّا ظَلِيلًا
13 - فاء مانند :
أَنْفُسَهُمْ
-
مِنْ فَضْلِهِ
-
خالِداً فِيها
14 - قاف مانند :
يُنْقِذُونِ
-
مِنْ قَرارٍ
-
سَمِيعٌ قَرِيبٌ
15 - كاف مانند :
مِنْكُمْ
-
مِنْ كِتابٍ
-
كِتابٌ كَرِيمٌ
تبصره - در جملهء
كُنْ فَيَكُونُ
بعضى نون ساكنه را اظهار كردهاند زيرا فعل امر از طرف حق است و جملهء جزائيه
فَيَكُونُ
بعنوان مطاوعه ( قبول كردن فعل امر ما قبل ) مىباشد و برخى به پيروى از دستور كلى ، اخفاء مينمايند كه بهتر اظهار آنست .
احكام ميم ساكنه
ميم ساكنه نزد الفباى زبان عرب سه حكم دارد : 1 - ادغام باغنّه 2 - اخفاى باغنّه 3 - اظهار .
1 - ادغام باغنه : هر گاه بعد از ميم ساكنه ، ميم ديگرى قرار گيرد اعم از اينكه در يك يا دو كلمه باشند باتفاق تمام قراء ، اوّلى در دوّمى ادغام مىشود ( ادغام مثلين و باغنّه است ) مانند :
لَمًّا
- يعمره -
أَنَّهُمْ مُهْتَدُونَ
-
عَلَيْهِمْ مُؤْصَدَةٌ .
2 - اخفاى باغنه : چنانچه ميم ساكنه ، قبل از حرف باء واقع شود اخفاى باغنّه ميگردد و اظهار آن نيز جايز است و بنا بطريقهء ابو عمرو بصرى و عثمان بن سعيد دانى و صاحبان شاطبيه و جواهر القرآن بهتر اخفاى باغنّه است زيرا با اينكه هر دو از حروف شفهى و قريب المخرج هستند ليكن در بعضى صفات مختلفند يعنى ميم ساكنه صفت غنّه و حرف باء صفات شدت و قلقله دارد و اظهار دو حرف متوالى