چون روشن كنندهء كلّيهء حقايق و معنويات ، مبداء و معاد ، حلال و حرام و امور دنيا و آخرت است بدين سبب نور ناميده شده .
5 - ذكر : آيهء 9 سورهء حجر :
إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَ إِنَّا لَهُ لَحافِظُونَ
( ما اين قرآن را نازل كردهايم و خود حافظ و نگهبان آن ميباشيم ) .
ذكر ، مصدر و به معناى ياد كردن و همچنين علّو و شرف است و چون خداوند متعال تمام مبانى دين و احكام شريعت اسلام و آنچه خير و صلاح بندگان است در اين كتاب مقدّس يادآورى فرموده و پيروى احكام آن موجب علوّ مقام و شرف و افتخار آدمى است بدين جهت آن را ذكر نام نهاده است .
6 - موعظه ، شفاء ، هادى ، رحمت : آيهء 57 سورهء يونس
يا أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جاءَتْكُمْ مَوْعِظَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ وَ شِفاءٌ لِما فِي الصُّدُورِ وَ هُدىً وَ رَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ
( اى مردم عالم ، نامهاى كه همه پند و اندرز و شفاى دردهاى درونى و دلهاى شما و راهنما و رحمت براى مؤمنان است از جانب پروردگارتان براى نجات شما آمده ) .
كه مراد از موعظه و شفاء و هدايت و رحمت همانا قرآن كريم است زيرا آدمى را بنيكوئى اندرز ميدهد و عمل بدستورهاى آن ، شفاى بيماريهاى روحى و اخلاقى و سبب هدايت و رحمت است .
7 - روح : آيهء 52 سورهء شورى
وَ كَذلِكَ أَوْحَيْنا إِلَيْكَ رُوحاً مِنْ أَمْرِنا
( همچنانكه بانبياء گذشته وحى نمودهايم ، قرآن را كه روحى است از فرمان ما به تو وحى كرديم ) .
كه روح مايهء زندگى جسم و قرآن سرمايهء حيات دل آدميان و جانى است براى قلوب مردهء گمراهان ، قوام تن بروح و قوام اسلام به دو است .