10 -
لَيْلَةُ الْقَدْرِ خَيْرٌ مِنْ أَلْفِ شَهْرٍ
( قدر / 3 )
بعضى از علماى علم تجويد 7 مورد ديگر را نيز بر اين 10 نوع اضافه كردهاند كه عبارتاند از :
1 -
أَنْذِرِ النَّاسَ
( يونس / 2 )
2 -
لا يَحْزُنْكَ قَوْلُهُمْ
( يونس / 65 )
3 -
إِنَّما يُعَلِّمُهُ بَشَرٌ
( نحل / 103 )
4 -
يا بُنَيَّ لا تُشْرِكْ بِاللَّهِ
( لقمان / 13 )
5 -
هُمْ أَصْحابُ النَّارِ
( غافر ( مؤمن ) / 43 )
6 -
فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ وَ اسْتَغْفِرْهُ
( نصر / 3 )
7 -
مِنْ كُلِّ أَمْرٍ
( قدر / 4 ) « 1 »
ب - وقف لازم
وقف لازم ، ايستادن بر روى كلمهاى است كه اگر به مابعدش وصل شود معنايى غير از معناى مقصود برداشت مىشود . محل اين وقف در وسط و آخر كلمات مىباشد . مثلا در وسط آيه
لَقَدْ
سَمِعَ اللَّهُ قَوْلَ الَّذِينَ قالُوا إِنَّ اللَّهَ فَقِيرٌ وَ نَحْنُ أَغْنِياءُ
( آل عمران / 181 ) وقف بر روى كلمهء
أَغْنِياءُ
لازم است زيرا در صورت وصل به مابعد توهم مىشود
سَنَكْتُبُ ما قالُوا
هم از گفته يهوديان است ، در حالىكه اين معنا درست نيست . همچنين وقف در آخر آيهء 6 سورهء غافر بر كلمه النّار لازم است ، زيرا در صورت وصل به جمله بعدى
الَّذِينَ يَحْمِلُونَ الْعَرْشَ
ممكن است به ذهن
پاورقی
( 1 ) - عدهاى از استادان فن معتقدند كه پيامبر صلّى اللّه عليه و إله هنگام تلاوت هميشه در اين موارد وقف مىفرمودند ، ولى از نظر جمعى ديگر از علما اين مطلب به طور اطمينان بخشى مورد تأييد نيست چرا كه هنوز اثبات اين بحث نياز به تحقيق و بررسى بيشتر دارد . معالم الاهتداء ، ص 32 .