( دربارهء كسى كه بدان عمل كند ) و گزارشدهنده است از بدىها كه گفتهاش تصديق شده است . هركه آن را پيشواى خود كرد به بهشتش رهبرى كند و هركه آن را پشت سر خود قرار دهد به دوزخش كشاند ) .
8 - دربارهء اهميت تعليم و تعلّم قرآن هم از حضرتش صلّى اللّه عليه و إله چنين آمده است :
« خيركم من تعلّم القرآن و علّمه » « 1 » .
( بهترين شما كسى است كه قرآن را فراگيرد و به ديگران بياموزد ) .
براى عمل به دستورات پيشوايان و درك قرآن ، نيازمند آنيم كه قرآن را بشناسيم و با آن انس گيريم . براى آشنايى با قرآن مىتوان مراحل زير را برشمرد :
1 - روخوانى و روانخوانى ( آشنايى با حروف و علائم آن ) و توانايى خواندن قرآن .
2 - آشنايى با قواعد تجويد ( صحيح و فصيح خواندن قرآن و دانستن محلهاى وقف و ابتدا ) كه بحث صوت و لحن هم شامل اين مرحله مىباشد .
3 - ضمن داشتن مراحل قبلى ، آشنايى با ترجمه و توضيح برخى از آيات قرآن .
4 - توانايى ترجمه و توضيح كل قرآن و آشنايى نسبى با تفاسير قرآنى .
5 - تفسير نسبى آيات و آشنايى با علوم قرآنى و شناخت پيرامون آن .
تمام مراحل يادشده ، در حقيقت مقدمهاى است براى تدبّر در قرآن و عمل به دستورات روشنىبخش آنچنانكه قرآن كريم در اين زمينه مىفرمايد :
أَ فَلا يَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ أَمْ عَلى قُلُوبٍ أَقْفالُها
« 2 » ( چرا در معانى قرآن دقت و تدبر نمىكنند ؟ مگر بر دلهايشان مهر زدهاند ؟ ) دربارهء تدبّر در آيات كريمهء قرآن و اجراى احكام آن از ابن مسعود - صحابى معروف و از معلمان قرآن صدر اسلام - چنين نقل شده است : « رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله ده آيه ، ده آيه از قرآن را به اصحاب خود تعليم مىدادند و آنان از اين ده آيه
هامش
( 1 ) - بحار الانوار ، ج 89 ، ص 186
( 2 ) - محمّد : 24