تمثيلات قرآن ( فارسى ) — صفحه 108

رشد آثار آن بيشتر مىشود . « 1 » ممكن است برخى گمان كنند كه انفاق تنها فلسفه‌اش پر شدن خلأهاى اجتماعى است . و لذا مىگويند اگر اين مسئله را حكومت و دولت به عهده بگيرد و با سازمانى كه تشكيل مىدهد مشكلات فقر و مسكنت را حلّ نمايد ، ديگر نيازى نيست كه به صورت انفاقهاى فردى صورت گيرد . ولى اين چنين نيست . يعنى انفاق تنها فلسفه‌اش پر شدن خلأها نمىباشد بلكه رابطه‌اى با « ساخته شدن » دارد . اينكه انسان چيزى داشته باشد و از خود جدا كند و مظهر رحمانيّت پروردگار بشود نقش بزرگى در ساختن انسان دارد . فلسفه انفاق انسان سازى است ، زيرا كه انسانها در سايه گذشتها ، بخششها و ايثارها روحشان روح انسانى مىگردد . اين نكته از قرآن مجيد به خوبى بدست مىآيد ، آنجا كه خطاب به رسول اللّه صلّى اللّه عليه و إله مىفرمايد : خُذْ مِنْ أَمْوالِهِمْ صَدَقَةً تُطَهِّرُهُمْ وَ تُزَكِّيهِمْ . . « 2 » در اين آيه به همان فلسفه سازندگى صدقه اشاره مىنمايد ، نه به فلسفه اجتماعيش ، يعنى سير كردن شكم مستمندان . زيرا مىفرمايد : از اموال آنها صدقه بگير كه به وسيلهء آن آنها را پاكيزه مىكنى ، آنها را رشد مىدهى . درست مثل گياهى كه با وجين كردن رشد بيشترى مىيابد ، و اصولا هر موجود زنده‌اى اين چنين است كه گرفتن آنها مساوى با رشد بيشتر آن است . « 3 » پيامبر گرامى اسلام صلّى اللّه عليه و إله در مورد رشد و افزايش مال انفاق شده ، سخنى زيبا و پربار بيان فرموده‌اند : « ما تصّدق احد بصدقة من طيّب - و لا يقبل الله الا الطّيب - الّا أخذها الله