نسخهاى از آن از مخطوطات كتابخانهء خديويهء مصر موجود مىباشد .
منابع :
الاعلام ، 5 / 303 ؛ الروضة النضره ، 291 ؛ ريحانة الادب ، 3 / 417 ؛ فهرست الفبائى كتب خطى آستان قدس ، 134 ؛ لوامع العارفين ، تمامى صفحات ؛ مقدمهء تفسير صدر المتألهين به قلم محمد خواجوى ، 9 - 131 ؛ الذريعة ، 4 / 278 به بعد .
المصابيح الساطعة الانوار المجموعة فى تفسير الائمة الاطهار ،
اثر سيد عبد الله ( م 1050 ق ) فرزند احمد شرفى يمانى ، از علما و محدثين و مفسرين زيديه . تفسير مورد بحث به زبان عربى در چند جلد كه از آخر سورههاى قرآن آغاز نموده است شامل يك مقدمه كه آن را به علوم قرآن اختصاص داده است مىباشد . سپس به تفسير آيات قرآن مجيد به شيوهء كلامى و روائى و نقل از تفسيرهاى كهن مانند تفسير الكشاف زمخشرى مىپردازد و در تفسير آيات به روايات و احاديث ائمهء اطهار و اهل البيت ( ع ) از طريق زيديه و مخصوصا از امام قاسم بن ابراهيم و فرزندش محمد بن ابراهيم استناد مىجويد . نسخههاى متعدد امروزه از اين تفسير در كتابخانههاى عمومى و خصوصى يمن در دست مىباشد .
تفسير ديگرى به سيد عبد الله شرفى نسبت مىدهند به نام جواب امير المؤمنين على مسائل الشّاك فى القرآن العظيم ، كه به شرح و تفسير آيات متشابه و كلمات غريب قرآن با مشرب زيدى و با استناد به احاديث و روايات وارده از ائمهء اطهار ( ع ) مىپردازد .
منبع :
مؤلفات الزيدية ، 1 / 369 ، 3 / 36 .
بديع البيان لمعانى القرآن ،
مفسر شيخ شمس الدين ابو المعالى محمد ( زنده در 1056 ق ) فرزند سديد الدين على بن شهاب بن خاتون عاملى عينائى معروف به ابن خاتون ، از علما و متكلمين اماميه جامع علوم اسلامى و وزير عبد الله قطب