علاوه بر بيان مختصر و گوياى علامه طباطبايى در تفسير الميزان - كه در تفسير آيات اين سوره نيز به آن اشاره شده - روايات متعددى كه از طريق اهل بيت ( عليهم السلام ) وارد شده ، به نزول اين سوره قبل از ماجراى غدير خم در حجة الوداع اشعار دارند . از جملهء اين روايات ، روايت ذيل است : « از امام صادق ( عليه السلام ) در حديثى طولانى چنين آمده است : خداوند متعال فرموده است : « فَإِذا فَرَغْتَ فَانْصَبْ وَ إِلى رَبِّكَ فَارْغَبْ » . امام فرمود : زمانى كه از مأموريتت فراغت يافتى ، پرچم دينت را برافراشته كن و وصىات را اعلان كن ؛ پس برترى او را آشكارا بيان فرما . پس پيامبر ( صلى اللّه عليه و آله ) سه بار فرمود : « هر كس من مولاى او هستم ، على مولايش است ؛ بار الها ، هر كه او را دوست دارد ، دوستش بدار و دشمنش را دشمن بدار . » . » « 3 »