بتقدير مضاف ، يعنى « ذا كلالة » در اين صورت نيز ممكن است « كلالة » حال يا خبر باشد ؛ ولى اگر « كلالة » اسم براى قرابت باشد ، بنابر اين « كلالة » بمناسبت مفعول لاجله بودن منصوب گرديده است .
بحث در اين باره بسيار مفصل و در خور كتابهاست . اين يكى دو مورد بر حسب نمونه و مثال بفشردگى و اختصار ذكر شد و گرنه دانايان رموز خود بنحو اتم و اكمل به اهميت امر واقف و آگاهند .
تاريخ قرآن ( فارسى ) — صفحه 548
پدیدآورندگان: محمود راميار
ص۵۴۸