3 تفسير در دوران صحابه
درآمد
« صحابه » در لغت جمع « صحابى » است كه از واژه « صحب » به معناى « همراه » اشتقاق يافته . صاحب ، به معناى ملازم و همنشين و مجاور است ؛ « 1 » اما از نظر اصطلاحى در تفسير صحابه اختلاف نظر وجود دارد و تعريفهاى گوناگونى از آن شده است . ابوريه مىنويسد : صحابى كسى است كه يا با پيامبر همنشينى داشته و يا اينكه وى را ديده باشد . « 2 » شهيد ثانى مىنويسد : به كسانى كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله را ملاقات كرده باشند و به آن حضرت ايمان آورده و با اسلام از دنيا رفته باشند ، صحابه گفته مىشود . « 3 » بدون ترديد تمام صحابه از نظر علمى و نيز فهم تفسير و علوم قرآن يكسان نبودهاند . اين تفاوت از سخنان خود صحابه به طور كامل مشهود است . روايت شده است كه از ابو بكر دربارهء آيه . . . كانَ اللَّهُ عَلى كُلِّ شَيْءٍ مُقِيتاً « 4 » سؤال شد ، او در پاسخ گفت : كدامين آسمان بر من سايه افكند و كدامين زمين مرا در بر