جواب دهند آن قدر به در زدن ادامه داده و پشت در مىمانند تا ربّ البيت در را باز كرده و چيزى به آنها بدهد و نشانهء آنست كه در ميان همسايگان كسانى هستند كه سزاوار مساعدت و كمك ديگرانند و از ايشان در فرا رسيدن سال نو - غفلت جايز نيست .
پنجشنبهء آخر سال يا آخرين روز سال در تقويم شمسى نيز در عرف ايرانيان به زيارت أهل قبور اختصاص دارد كه صدقات و مبرّات و خيرات به صورت پول ، غذا ، حلوا و يا لباس نو كه براى برگزارى مراسم عيد مورد نياز مستمندان و بينوايان است و در قبرستان بين آنها تقسيم مىگردد ، به روز برات مشهور است .
تهيّهء « بشقاب سبزه » از دانههاى گندم و جو و عدس و مانند آنها نيز افزون بر آن كه سفرهء هفت سين را مىآرايد پيش از نوروز نمايشى از اميد به حاصلخيزى و بارورى و شكوفايى بيشتر زمين است در آستانهء سالى كه فرا مىرسد و بركت و فراوانى و آسايش به دنبال دارد و از اركان سفرهء هفت سين به شمار مىرود .
« هفت سين » در كنار يك آينهء شمعداندار با تعداد شمعها به شمار اعضاى خانواده و يك مجلّد كتاب مقدّس ، و تعدادى سكّهء عيدى ، سپند و سمنو و سماق و سير و سركه و سيب يا سنجد و به هر حال هفت متاع كه با سين نام آنها آغاز مىگردد و بنابر سليقهء افراد تفاوت دارد ، ترتيب مىيابد و اعضاى خانواده در انتظار ساعت تحويل آفتاب به برج حمل مىمانند و آرزوهاى خوش را در خاطر مىآورند و به دعا از خدا دستيابى بدانها را خواستار مىگردند .
سالمندان خانواده ، در هنگام تحويل سال به تلاوت قرآن كه موجب تأمين بركت و سعادت اعضاى خانواده است مىپردازند و دعاى تحويل سال را به صداى بلند مىخوانند تا ديگران نيز با آنها همصدا گردند .
يا مقلّب القلوب و الأبصار * يا مدبّر الليل و النّهار
يا محوّل الحول و الأحوال * حوّل حالنا إلى أحسن الحال
اى آن كه به تدبيرِ تو گردد ايّام * اى ديده و دل از تو دگرگون مادام
وى آن كه به دستِ تُست أَحوالِ جهان * حُكمى فرما كه گردد ايّام به كام