گريه يتيم
( حديث 173 )
انّ اليتيم اذا بكى اهتّز له العرش .
پيامبر اكرم ( ص ) ترجمه : يتيم چون گريه كند عرش براى گريهء او ميلرزد .
سفينة البحار جلد 2 صفحه 731
يتيمى را اگر بينى تو گريان * شده قلبش ز هجر باب سوزان
بكن از ديده اشك حسرتش پاك * نوازش كن تو آن محزون نالان
نما تا مىتوانى مهربانى * كه راضى گردد از فعل تو يزدان
كه گر گريد به قهر آن طفل بىتاب * شود عرش خدا آن لحظه لرزان
حسينى راميانى مولوى نيز در ضمن اشعار خود به حديث فوق نظر داشته است و آنجا كه گويد :
تا نلرزد عرش از نالهء يتيم * تا نگردد از ستم جانى سقيم
مثنوى صفحه 215 ، س 26 شاعر ديگرى در ضمن اشعار خود گفته است .
هر كجا ديدى يتيم بىپدر * كش ورا از مرحمت دستى بسر
بر يتيم مردمان غمخوار باش * خواب غفلت تا بكى هشيار باش
گر بگريد طفلك زار يتيم * در تزلزل مىشود عرش عظيم
كن يرحم بر يتيم مردمان * تا كه بر طفلت كنند رحم اى فلان
چون يتيم بىپدر دل مرده است * هر زمان در فكر و دل افسرده است
گر شود چشم يتيمى اشكبار * لرزه مىافتد بعرش كردگار
كليات هفت جلدى خزينة الاشعار صفحه 81