فاطمه ( ع ) از نگاه پيمبر ( ص )
( حديث 268 )
فاطمة بضعة منّى و هى قلبى و روحى الّتى بين جنبىّ فمن آذاها فقد آذانى و من آذانى فقد آذى اللَّه .
ترجمه : فاطمه پارهاى از گوشت من و قلب من و جان منست در ميان دو پهلوى من ، كسى كه او را بيازارد مرا آزرده است و آن كس كه مرا آزرده باشد خداى را آزرده است .
ناسخ التواريخ - حضرت فاطمه زهرا سلام اللَّه عليها صفحه 363 ج 2 سيد كاظم نبوى در ضمن اشعار خود خطاب به فاطمه ( سلام اللَّه عليها ) به حديث شريف فوق اشاره كرده و چنين مىسرايد :
در حقت فرمود احمد « بضعة منى » از آن * هستى او را همچو جان ، نور دو عين يا فاطمه
. . . . . . . . . . . * . . . . . . . . . . . .
گفت باز هم هر كسى آزرده سازد خاطرت * خاطر آن حضرتش كرده غمين يا فاطمه
شاعر ديگرى در ضمن اشعار خويش به حديث فوق اشاره كرده و گويد :
مصطفى ام ابيهايش سرود * لحمك لحمى به وصف او ستود
من أذاها قد أذانيش بگفت * من أحبها قد أحبنيش بسفت
هديه مور صفحه 183 شاعر ديگرى در رابطه با حديث فوق و ضمن اشعارى كه انشاء كرده گويد :