رزق و حرص
( حديث 220 و 221 ) الرّزق مقسوم « 1 » الحريص محروم . على ( ع ) ترجمه : روزى قسمت شده است ( و هر جا باشد مىرسد ) . ترجمه : آزمند ناكام است . غرر الحكم ج 1 صفحه 8 حديث 131 و 132
غم روزى مخور كه روزى ما * منقسم گشته است و مقسومست
از چنين رزق ليكن از ره آز * آزمند و حريص محرومست
گلشن خوشدل صفحه 36
كم گوئى
( حديث 222 )
لقمان حكيم اغلب خاموشى ميورزيد ! سببش را پرسيده بودند گفته بود :
ما جعل اللَّه لى أذنين و لسانا واحدا الّا ليكون ما اسمعه اكثر ممّا اتكلّم به
ترجمه : يعنى : ما يك زبان داريم و دو گوش يعنى يكى بگو و دو تا بشنو .
كم گوى بجز مصلحت خويش مگوى * چيزى كه نپرسند تو خود پيش مگوى
دارند دو گوش و يك زبانت ز آغاز * يعنى كه دو بشنو و يكى پيش مگوى
درّ يتيم يا زندگانى لقمان حكيم صفحه 53
هامش
( 1 ) در ديوان منسوب به على ( ع ) نيز در ضمن اشعارى مىخوانيم :فان الرزق مقسوم * و كد المرء لا ينفع