شعر حكمتآميز
( حديث 211 )
انّ من البيان لسحرا و انّ من الشّعر لحكما و انّ من القول عيّا . .
پيامبر اسلام ( ص ) ترجمه : بعضى بيانها سحر است و بعضى شعرها حكمت و بعضى سخنها الكنى است . . . نهج الفصاحة صفحه 185 ح 916
چون سخن گردد فصيح و كامل و موزون و شيوا * شعر گردد وانگهى بر طارم اعلى نشيند
آن شنيدى گفتهاند الشعر حكمة قدر ميدان * كانچه گوئى حكمت آسا بر دل دانا نشيند
نعمت اللَّه بيضائى متخلص بذكائى تذكرهء خوان نعمت ج 1 ص 124 در رابطه با فقره اول حديث ، در كتاب لسان الغيب معنائى وجود دارد كه مطلع شعر چنين است
در كلام آدمى بس سحرهاست * كه نمىآيد بعقلى صاف و راست
صفحه 372 شاعر ديگرى گويد :
ز شعر آمد گهى حكمت پديدار * بشعر خويش بس كن حكمت اظهار
بيان را گاه آثار آنچنان شد * كه سحر دلفريب اندر گمان شد
گنجينهء گهر صفحه 22 مولوى نيز در بيت زير به حديث شريف فوق اشاره داشته است :
گفت پيغمبر ( ص ) كه ان في البيان * سحرا و حق گفت آن خوش پهلوان