قرآن شريف در موارد متعدد از خلقت حيرتانگيز اجرام سماوى كه دليل بارزى بر وجود پروردگار جهان است سخن گفته و مردم را بتدبّر و تفكّر در نظام حكيمانهء آن تشويق فرموده است .
إِنَّ فِي خَلْقِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ اخْتِلافِ اللَّيْلِ وَ النَّهارِ لَآياتٍ لِأُولِي الْأَلْبابِ . الَّذِينَ يَذْكُرُونَ اللَّهَ قِياماً وَ قُعُوداً وَ عَلى جُنُوبِهِمْ وَ يَتَفَكَّرُونَ فِي خَلْقِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ رَبَّنا ما خَلَقْتَ هذا باطِلًا
. « 1 » در آفرينش آسمانها و زمين و رفت و آمد روز و شب براى مردان عقل و خرد ، آيات بسيارى وجود دارد . آنان كه در حال ايستادن و نشستن و موقعى كه به پهلو آرميدهاند به ياد خدا هستند و پيوسته در آفرينش آسمانها و زمين فكر ميكنند و ميگويند پروردگارا اين كاخ مجلل كيهان را بيهوده و بىحساب نيافريدهاى .
وَ مِنْ آياتِهِ خَلْقُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما بَثَّ فِيهِما مِنْ دابَّةٍ
. « 2 » از آيات خداوند جهان ، خلقت آسمانها و زمين است و همچنين از آيات الهى ، موجودات زنده و جنبدگانى است كه خالق عالم در آسمانها و زمين پراكنده ساخته است . كلمهء « دابه » باجسام زنده و جنبدگان مادى اطلاق مىشود و در مورد فرشتگان و ارواح ، كه حياتشان روحانى است و عارى از ماده و جسم هستند لغت « دابه » به كار برده نميشود .
هامش
( 1 ) سورهء 3 ، آيهء 190 و 191
( 2 ) سورهء 42 ، آيهء 29