على ( ع ) ميفرمود : من وجد ماء و ترابا ثمّ افتقر فابعده اللَّه « 1 » كسى كه آب و خاك يعنى نيروى طبيعى در اختيار دارد و نيروى انسانى خود را براى بهرهبردارى به كار نمىبندد و با فقر و گدائى ميگذراند نفرين و لعنت بر او باد . عن الصّادق عليه السّلام قال : كنوز اللَّه في ارضه و ما في الاعمال شىء احبّ الى اللَّه من الزّراعة و ما بعث اللَّه نبيّا الّا زارعا الّا ادريس ( ع ) فانّه كان خيّاطا . « 2 » امام صادق عليه السّلام فرمود : گنجهاى الهى در زمين نهفته است و هيچ كارى نزد خداوند محبوبتر از زراعت نيست . تمام پيامبران خدا كشاورز بودند جز ادريس كه كارش دوزندگى بود .
وَ لَقَدْ مَكَّنَّاكُمْ فِي الْأَرْضِ وَ جَعَلْنا لَكُمْ فِيها مَعايِشَ قَلِيلًا ما تَشْكُرُونَ
. « 3 » اى فرزندان بشر ما بشما در زمين سلطه و اقتدار بخشيديم و براى تأمين روزى و معيشتتان هر قسم نعمتى را در آن قرار داديم ولى اندكى از شما شكرگزار نعمتهاى خدا هستيد .
هامش
( 1 ) بحار جلد 23 صفحهء 19
( 2 ) وسائل 4 ، صفحهء 103
( 3 ) سورهء 7 ، آيهء 10