امام صادق عليه السّلام فرموده است : دوستى و رفاقت حدودى دارد ، كسى كه واجد تمام آن حدود نيست او دوست كامل نيست و آن كس كه داراى هيچ يك از آن حدود نيست اساسا دوست نيست . اوّل آنكه ظاهر و باطن رفيقت نسبت به تو يكسان باشد ، دوّم آنكه زيبائى و آبروى تو را جمال خود ببيند ، و نازيبائى تو را نازيبائى خود بداند ، سوّم دست يافتن بمال يا رسيدن بمقام ، روش دوستانهء او را نسبت به تو تغيير ندهد ، چهارم در زمينهء رفاقت از آنچه و هر چه در اختيار دارد نسبت به تو مضايقه ننمايد ، پنجم تو را در مواقع آلام و مصائب ترك نگويد . قال رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله : لا خير لك في صحبة من لا يرى لك من الحقّ مثل ما ترى له . « 1 » رسول اكرم ( ص ) فرموده است : كسى كه تو بحقوق او توجّه دارى ولى او به حق تو توجّه نميكند رفيق خوبى نخواهد بود و براى مصاحبت شايستگى ندارد . قال رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله : المرء على دين خليله فلينظر احدكم من يخالل . « 2 » رسول اكرم فرموده : آدمى تحت تأثير رفيق است و عملا از سيره و روش او پيروى مىكند . البته هر يك از شما بايد در انتخاب دوست دقت كند و ببيند با چه كسى طرح رفاقت و دوستى ميريزد .
الحديت ( روايات تربيتى از مكتب اهل بيت ع ) — صفحة 48
مساهمون: الشيخ محمد تقي فلسفي
ص٤٨
هامش
( 1 ) تاريخ يعقوبى ، صفحهء 66
( 2 ) مستدرك 2 ، صفحهء 62