« 1 » . و پرهيزكاران كسانى هستند كه به تمام آنچه از طرف بارى تعالى بر تو و پيامبران پيش از تو نازل شده است ايمان آورده و به عالم آخرت يقين دارند . راغب مىگويد : اليقين من صفة العلم فوق المعرفة و الدراية و اخواتها يقال علم يقين و لا يقال معرفة يقين و هو سكون الفهم مع ثبات الحكم . « 2 » يقين از صفت علم است و آن بالاتر از شناخت و درك و ديگر كلماتى نظائر اينها است . در لغت عرب گفته مىشود علم يقين و نمىگويند معرفت يقين بنا بر اين يقين عبارت است از اطمينان خاطر با قاطعيّت حكم . در يكى از روزها پيامبر گرامى نماز صبح را در مسجد با مردم به جماعت برگزار نمود . پس از نماز متوجّه جوانى شد كه چهره‌اى زرد و چشمى خسته و خواب‌آلود داشت . آشكار بود كه شب گذشته را بدون خواب و استراحت گذرانده است . حضرت به جوان فرمود : چگونه صبح كردى اى حارث ؟ پاسخ داد ، صبح كردم در حال يقين . رسول گرامى از سخن جوان بشگفت آمد و فرمود : هر يقينى حقيقتى دارد ، حقيقت يقين تو چيست ؟ عرض كرد يا رسول اللَّه اين يقين من است كه مرا به شب‌زنده‌دارى وادار نموده و نسبت