الحديت ( روايات تربيتى از مكتب اهل بيت ع ) — صفحة 363

ملائكة الرّحمة و النّقمة يصدرون عن امره و فعلهم فعله و كلّ ما يأتونه منسوب اليه و اذا كان فعلهم فعل ملك الموت و فعل ملك الموت فعل اللَّه لانّه يتوفّى الانفس على يد من يشاء و يعطى و يمنع و يثيب و يعاقب على يد من يشاء و انّ فعل امنائه فعله . « 1 » خداوند بزرگتر از آنست كه خود بنفسه متصدى قبض روح باشد و كارى را كه فرشتگان مأمور الهى انجام مىدهند كار خداوند است زيرا به فرمان او عمل مىكنند . خداوند از فرشتگان ، رسولان و سفيرانى را بين خود و مردم برگزيده است و در قرآن شريف گزينش آنان را خاطر نشان فرموده است . كسى كه اهل طاعت باشد به تصدى فرشتگان رحمت ، قبض روح مىشود و آن كس كه اهل گناه و عصيان است فرشتگان نقمت او را قبض روح مىكنند ، براى ملك الموت ، اعوان و يارانى است از فرشتگان رحمت و عذاب كه عهده‌دار عمل وى هستند و به جاى او قبض روح مىكنند . عمل اينان عمل ملك الموت است و هر كارى را كه انجام مىدهند منتسب به او است . بنا بر اين كار ياران ملك الموت ، كار ملك الموت است و كار ملك الموت كار خداوند است . او است كه جان مردم را به دست هر كس اراده فرمايد قبض مىكند . او است كه مىبخشد ، محروم مىسازد ، پاداش مىدهد و كيفر مىكند . به دست هر كس كه خواسته باشد و در واقع كار امناء و برگزيدگان خداوند ، كار خداوند است .