الحديت ( روايات تربيتى از مكتب اهل بيت ع ) — صفحة 356

عن النّبىّ صلّى اللَّه عليه و آله قال : مرّ عيسى بن مريم ( ع ) بقير يعذّب صاحبه ثمّ مرّ به من قابل فاذا هو ليس يعذّب فقال يا ربّ مررت بهذا القبر عام اوّل فكان صاحبه يعذّب ثمّ مررت به العام فاذا هو ليس يعذّب فاوحى اللَّه عزّ و جلّ اليه يا روح اللَّه انّه ادرك له ولد صالح فاصلح طريقا و آوى يتيما فغفرت له بما فعل ابنه . « 1 » رسول اكرم ( ص ) فرموده : حضرت مسيح بر قبرى گذر كرد كه صاحب آن معذّب بود . سال بعد از كنار همان قبر گذشت و صاحب قبر را معذّب نيافت ، از پيشگاه الهى درخواست نمود كه او را از علت تغيير وضع آگاه سازد . خداوند به حضرت مسيح وحى فرستاد كه صاحب قبر ، فرزند صالحى از خود بجاى گذارده بود او در اين فاصله بالغ شد و به دو كار خير دست زد يكى آنكه راهى را براى عبور مردم اصلاح نموده و آن ديگر يتيمى را مسكن و مأوى داد و من گناه اين پدر را به احترام عمل فرزند نيكو كارش بخشيدم .