. . . هر آن كس پف كند ريشش بسوزد
( حديث 41 )
من صارع الحقّ صرعه .
على ( ع ) ترجمه : هر كه با حق در آويخت در افتاد .
نهج البلاغة
بباطل هر كسى با حق ستيزد * فتدبر خاك و ديگر برنخيزد
ورق ميزن تو تاريخ جهان را * بهر دورى نگر گردنكشان را
كه از ناحق به حق پنجه فكندند * بدست خود ز خود بنياد كندند
چو قابيل و چو شداد و چو نمرود * كه شد از نارشان در چشمشان دود
به زير خاك قارون بين ذليل است * همان فرعون غرق رود نيل است
ولى تا مهر اندر چرخ پويا است * جهان پر نام ابراهيم و موسى است
برعد و برق روزى دور باطل * اگر شد ليك گردد زود زايل
ولى برق حقيقت حق درخشد * جهان را فيض و لطف و نور بخشد
نهج البلاغه منظوم ج 10 - صفحه 182 - 183 از محمد على انصارى قمى