بعد از نوشتن مرقومات فوق كتاب « تاريخ علماء خراسان » به نظر رسيد و در مقدمه آن آقاى ساعدى شرحى در احوال وى نوشته و ما در اين كتاب از هر دوى آنها نقل مىكنيم ، و در آنجا در ( ص ى ) وفاتش را در نيمهء دوم صفر سال 1328 و مدفنش را در ايوان طلاى صحن جديد ذكر كرده ، و در آخر كتاب ( ص 325 ) در غلطنامه 1328 را نادرست و 1338 را درست ، و در ( ص 134 ) كه احوال مؤلف عنوان شده « 1 » وفات را در ( 1328 ه 1919 م ) نوشته .
و ما را از اين اقوال مختلفه چنين به نظر رسيد كه همان 1338 درست و 1328 غلط است .
* ( 1142 - وفات مرحوم صابر عليشاه گرگويهئى ، ره ) *
گرگويه ناحيهئى است از توابع اصفهان كه در طرف ميان مشرق و جنوب آن از نه فرسنگ تا بيست و پنج فرسنگ افتاده و آن را در اين ازمنه جرقويه بجيم و قاف مىگويند .
و صابر عليشاه از اهل قريهء نصرآباد اين ناحيه و از معاريف عرفا و أركان صوفيهء عصر خود بوده ، و از نخست بدلالت مرحوم حاجى شروانى خدمت مرحوم مجذوبعلىشاه رسيد
هامش
( 1 ) آقاى ساعدى در صدر همهء عناوين تاريخ تولد و وفات معنونين را هركدام معلوم بوده بهجرى قمرى و ميلادى اضافه مىنموده . منه .
از اين تطبيق هم معلوم گرديد كه 1328 غلط چاپى است ، چون 1919 م مطابق 1338 بوده . در اينجا اشاره به اين مطلب لازم است كه در شرح حال مختصرى كه از ميرزا عبد الرحمن مدرس بقلم آقاى سيد محمد تقى مدرس رضوى « سلمه اللّه » در « يادداشتهاى قزوينى 8 : 267 » چاپ شده و از جمله تأليفات او « تعريب گلستان سعدى » را ذكر كردهاند ، تاريخ وفات آن مرحوم را به اين صورت نوشتهاند كه خيلى غريب است : « وفاتش در دههء دوم سال 1318 شمسى هجريست » انتهى . م .