و در صفحهء مذكوره « الذريعة » چهار نفر شاعر ديگر بتخلص مطيع ذكر كرده از اين قرار :
اول - مطيع تبريزى كه فرمايد از تبريزيان سكنه عباسآباد اصفهان و مردى تاجر بوده و با پسر خود بهند رفته و پسرش آنجا وفات كرده و او نااميد بازگشته و در اصفهان وفات كرد ، و در كتاب « تذكره نصرآبادى : 391 » و « سرو آزاد 57 » و « صبح گلشن : 434 » وى را براى احترام و تعظيم مطيعاى تبريزى نوشتهاند . دويم - مطيع كاشغرى كه از حكام شهر بوده و نيز در « گلشن » مذكور مزبور است . سيم - مطيع لكهنوى كه نامش لاله رامبخش بوده . چهارم - مطيع همدانى كه در « هميشه بهار » ذكر شده ، انتهى « 1 » .
* ( 1134 - وفات مرحوم ميرزا محمد مهدى نايب الصدر ، ره ) *
وى فرزند مرحوم سيد محمد كاظم بن سيد علينقى بن سيد عليرضا بن ميرزا محمد - باقر حسينى عاملى اصفهانى است .
ميرزا محمد باقر از علماء اصفهان بوده و در مسجد شاه امامت مىنموده و در شوال سنه 1123 وفات كرده و در تخت پولاد در توى گنبد تكيهء آقا رضى كه بالاسر مسجد مصلى است دفن شده .
فرزندش سيد عليرضا در روز 2 شنبه 17 ع 2 سنه 1175 وفات كرده و در نزد پدر دفن است . فرزندش سيد علينقى نيز در اين تكيه دفن است .
نوادهاش ميرزا مهدى صاحب عنوان از علما و فضلاء ممتازين و خيلى با اطلاع در علوم و اخبار ، و در ديانت و تقوى هم معروف بوده « 2 » و خطش وضع مخصوصى داشته و بر بسيارى
هامش
( 1 ) براى اطلاعات بيشتر رجوع بكتاب « فرهنگ سخنوران : 548 » شود . م .
( 2 ) مختصر شرححالى از صاحب عنوان در « فهرست كتب خطى كتابخانههاى اصفهان 1 : 112 » نوشتهايم آنجا كه نسخهء اصل كتاب « اعراب و تفسيرست سور من القرآن الكريم » را معرفى كرده و گفتهايم كه مؤلف آن حاجى ميرزا زين العابدين شهشهانى از احفاد فاضل سبزوارى و خود از شاگردان مرحوم نايب الصدر بوده است . م .