* ( 1090 - تولد ميرزا محمد حسين همافر عراقى ) *
وى فرزند مرتضى قلى بن محمد تقى بن محمد يوسف خان است كه جدش محمد يوسف خان در اوائل دولت قاجاريه در ناحيهء وفس عراق سمت رياست داشته و خود صاحب عنوان از رجال علمى عراق و معلومات فارسى و عربى را به حد كمال دارا بوده و شعر هم مىگفته بلكه در نظم و نثر خامهاى توانا داشته ، و در شعر تخلص همافر مىنموده ، و همانا در اين سال - چنان كه در كتاب « كرجنامه : 253 » فرموده - در وفس متولد شده و تحصيل مراتب علمى نموده تا فاضلى مبرز گرديد ، و در سنه 1339 كه سرتاسر مملكت ايران دستخوش حوادث ناگوار و قتل و غارت بود فرزند جوانى از وى بنام زرير آقا در يكى از فتنههاى محلى بقتل رسيد و بعد از آن وى نتوانست در آن حدود زيست كند ، ناچار بطهران رفت و در انجمن ادبى آن شهر درآمد و چندى آنجا مانده و باز بعراق برگشت و در گوشه مدرسه سپهدار آرميد ، تا در حدود سال 1345 يا 46 رخت بسراى باقى كشيده و وفات كرد ، و « ديوانى در اشعار » از او بازماند بالغ بر پانزده هزار بيت . و شنيدى كه پسرش در حيات وى بقتل رسيد ، و نوادهاش هم در زمرهء سپاهيان به خدمت دولت گرويد « 1 » .
* ( 1091 - تولد سيد مهدى حكيم طالقانى ) *
در اين عنوان بايد بگوئيم كه آل طالقانى خانوادهئى از سادات حسينى بزرگ و بزرگوارند در نجف ، و يكى از آنها سيد رضا بن احمد بن الحسين بن الحسن مير حكيم حسينى است كه دو فرزند ما از او در اين كتاب مىنويسيم : يكى سيد باقر كه در ( ج 2 سال 1214 ش 203 ص 528 ) گذشت و فرزندى بنام سيد صادق داشته كه در حين وفات پدر سهساله بوده .
هامش
( 1 ) مأخذ همافر در « فرهنگ سخنوران » فقط « مجله ارمغان 2 : 68 - 69 » ذكر شده . م .