و اهل عرفان و ذوق و تفريد و تجريد بوده ، و به زبان عربى و فارسى و تركى شعرهاى خوب مىگفته و تخلص فدوى مىنموده ، و در اين سال در تبريز وفات كرده ، چنانكه در « معاريف » فرموده .
و در « مجمع الفصحا » تخلص او را مهرى نوشته . و در « ريحانة الادب 3 : 200 » اين اشعار را در مدح حضرت امير ( ع ) از وى آورده « 1 » :
ها على بشر كيف بشر * ربه فيه تجلى و ظهر
هو و المبدا شمس و ضياء * هو و الواجب نور و قمر
فلك فى فلك فيه نجوم * صدف فى صدف فيه درر
جنس الاجناس على و بنوه * نوع الانواع الى حادى عشر
كل من مات و لم يعرفهم * موته موت حمار و بقر
ما رمى رمية الا و كفى * ما غزا غزوة الا و ظفر
أغمد السيف متى قابله * كل من جرد سيفا و شهر
إذ أتى احمد فى خم غدير * بعلى و على الرحل نبر
قبل تعيين وصى و وزير * هل ترى مات نبى و هجر ؟ !
* ( 1029 - تولد ميرزا يوسف 34 نقيب الاشراف تبريزى ) *
وى فرزند ميرزا شفيع 33 نقيب الاشراف ( 1281 ) و خود از سلسلهء سادات شيخالاسلامىهاى -
هامش
( 1 ) مآخذ ديگر فدوى چنان كه در « فرهنگ سخنوران » است : « دانشمندان آذربايجان » تربيت و « رياض الجنهء » زنوزى و « مجله دانشكده ادبيات تبريز . سال 1 ش 5 » بقلم سيد حسن قاضى طباطبائى . م .